زیارت بقعهی قدسی حضرت اباعبدالله الحسین( ع ) هدیهای الهی و تحفهای ملکوتی است که پروردگار متعال به دوستداران و دلدادگان حضرتش عنات فرموده است. خداوند خواسته که دلهای اهل طاعت و اخلاص، پرکشندهی کوی مبارک آن بزرگوار باشد. این دلهای گداخته به هر بهانهای و با هر نشانهای به یاد دیار بهشتی محبوبشان میافتد و هوایی مولایشان میشوند. اینان همیشه آرزوی کربلا دارند و پس از هر دیدار، دیری نمیگذرد که دوباره دلتنگ بین الحرمین میگردند. حضرات ائمه(ع) اهتمام ویژهای داشتهاند که شیعیان و محبانشان - در صورت امکان - زود به زود و در فاصلههای زمانی کوتاه به زیارت امام حسین (ع) مشرف شوند و این خود نشانهی واضحی از فضیلت زیارت آن حضرت است
دیدگاه خود را بنویسید