عالم ربانی و متالّه قرآنی و وارث حکمت محمدی و علوم اوصیایی، حضرت آیت الله جناب میرزا مهدی غروی اصفهانی ( اعلی الله مقامه ) موسس و محقق مبانی معارف قرآن، در اواسط قرن چهاردهم هجری به بعد وارد حوزه مقدس رضوی شد و به برکت توجّهات رضوّیه و عنایات مهدوّیه، در خلال سالیانی نه چندان طولانی موفق گشت پایه های علمیّت حوزه را، از مفاهیم متزلزل بشریت و افکار مخدوش زمینی و اصطلاحات مواضعه ای فلسفی و عرفانی اقوام پیش از اسلام بپیراید و به تعبیر صحیح، به حوزه علمیّت بدهد و عالمان و مدرسان و مربیان لبند مقامی را ( که در میان آنان، استادان و مدرسان فلسفه نیز بودند) به علمیّت قرآنی متوجه سازد و از ذهنیت مخدوش فلسفی و عرفانی رهایی بخشد... این تحول عظیم که از جمله مهم ترین تحول ها در تاریخ فکر و فرهنگ است: هنوز
دیدگاه خود را بنویسید